Delia, memoria viva do Camballón

                                                                   Querida Delia:

Hai persoas que forman parte da historia dun lugar, e ti es, sen dúbida, unha delas.

Viches medrar o Camballón desde aqueles primeiros pasos ata o que é hoxe. Viviches a súa evolución, os seus cambios, os seus retos e as súas alegrías. E fíxoo tamén grazas a ti, ao teu traballo, á túa dedicación e a esa presenza constante que, moitas veces sen facer ruído, resulta imprescindible para que todo funcione.

Desde o teu posto de administrativa, fuches moito máis ca unha profesional: fuches memoria, compromiso, apoio e compañeira de tantas persoas que compartiron contigo este camiño.

Ti es, dalgún xeito, como a biblioteca do centro: un lugar onde se garda a memoria, onde cada páxina conta unha historia e onde sempre hai algo que descubrir. Coñeces tantos capítulos da vida do Camballón, tantos momentos, tantas persoas e tantas vivencias, que eres parte dese libro colectivo que fomos escribindo entre todos ao longo dos anos. Un libro que tamén leva a túa letra, a túa pegada e o teu corazón.

Porque detrás de cada etapa, de cada logro e de cada pequeno paso adiante, hai persoas que deixan pegada, e ti deixaches unha moi especial no corazón do Camballón.

Hoxe comezas unha nova etapa, e aínda que os cambios sempre teñen algo de nostalxia, tamén traen consigo novas ilusións, tempo para ti e oportunidades para seguir escribindo fermosas páxinas na túa vida.

Queda atrás unha longa historia compartida, chea de momentos, experiencias e recordos que sempre formarán parte de ti e de nós. Pero, sobre todo, queda a gratitude por todo o que achegaches e polo privilexio de ter contado contigo durante tantos anos.

Grazas, Delia, por medrar co Camballón, por axudar a construílo día a día e por ser unha desas persoas que fan que un centro sexa moito máis ca un lugar de traballo: que sexa un lugar con memoria, con vida e con corazón.

Desexámosche que esta nova etapa veña chea de saúde, tranquilidade, alegría e momentos bonitos. Que a vida che devolva, en forma de felicidade, unha pequena parte de todo o que ti fuches dando aos demais.

O Camballón seguirá medrando e escribindo novas páxinas, pero sempre haberá un capítulo especial reservado para ti. Porque as persoas que forman parte da historia dun lugar nunca desaparecen dela.

Grazas por todo, Delia. Esta non é só unha despedida, é unha homenaxe a unha traxectoria, a unha compañeira e a unha persoa que merece todo o noso cariño e recoñecemento.

Que esta nova páxina da túa vida sexa unha das máis fermosas de ler.

Unha aperta enorme e os mellores desexos para todo o que está por vir.

O noso propio noticieiro

 O alumnado de 2º de Bacharelato de Relixión achegouse esta semana á actualidade dun xeito diferente: analizando o xornal e creando o seu propio noticieiro.

Despois de revisar diferentes novas, cada alumno e alumna escolleu aquelas que máis lle impactaron ou lle fixeron reflexionar. A partir delas, prepararon as súas intervencións para explicar non só que acontecera, senón tamén por que esa noticia lles chamara especialmente a atención.

Unha actividade para traballar a actualidade, a capacidade de análise e o pensamento crítico, pero tamén para descubrir que cada mirada sobre o mundo é única e ten algo que achegar.
Agora só queda darlle ao play e escoitar o que teñen que contarnos!

 

 

 

Prensa-Escuela na aula de Lingua Castelá

O alumnado de 2º de ESO puxo en práctica o proxecto Prensa-Escuela na materia de Lingua Castelá a través de dúas novas de actualidade.

Nunha delas, sobre obesidade infantil, traballaron na identificación de pronomes persoais tónicos e átonos. Noutra, dedicada ás treboadas, buscaron e clasificaron os conectores discursivos.

Deste xeito, a prensa convértese nun recurso para aprender lingua a partir de textos reais, achegando a aula á actualidade e facendo que a aprendizaxe sexa máis significativa.

O noso alumnado volve ser xurado no II Concurso de Curtas Documentais Carlos Asorey

Hai experiencias que van moito máis alá da aula. Experiencias que nos permiten aprender, mirar o mundo con outros ollos e, sobre todo, sentir que a nosa voz e o noso criterio tamén importan.

O vindeiro venres, o noso alumnado terá de novo a oportunidade de formar parte do xurado do II Concurso de Curtas Documentais Carlos Asorey, organizado pola Fundación Paco Lareo A Solaina de Piloño.

E dicimos de novo porque volver participar nesta iniciativa é, para nós, un motivo enorme de orgullo e ilusión.

Durante a xornada, as nosas alumnas e alumnos serán espectadores, pero tamén críticos, observadores e protagonistas dun encontro arredor do cinema documental. Terán que mirar, escoitar, reflexionar, valorar e deixar falar esa mirada propia que tanto nos gusta cultivar na escola.

Porque ser xurado non é simplemente escoller unha curta. É aprender a mirar o que outros contan, descubrir historias, emocionarse con elas e argumentar por que unha obra nos chega máis fondo ca outra.

E quizais aí estea o máis fermoso desta experiencia: que o cinema se converta nunha porta para coñecer outras realidades e que o noso alumnado poida atravesala coa curiosidade, a sensibilidade e o pensamento crítico que queremos que os acompañen sempre.

Grazas á Fundación Paco Lareo A Solaina de Piloño por contar novamente con nós e por facer posible que as novas xeracións se acheguen ao cinema, á cultura e á creación desde un papel tan especial.

Estamos desexando vivir esta nova edición. E que fale o noso alumnado.

 

 

 

Iniciando as ondas!

 Escoitan vostedes as ondas? 

Sobre que temas lles gostan os podcasts? Deportes, literatura, viaxes, noticias, ciencia, humor, historia?

O alumnado de 1º de ESO recibiu unha formación maxistral para iniciarse nas ondas da man de Damián e iniciáronse en moitos dos aspectos que abrangue a comunización con este maravilloso aparello. 

-Traballaron o acopio de información sobre podcast de temas do seu interese, relativo a competencias como a lingüística.

-Practicaron a comunicación, entrenando a dicción, a lectura, comprensión, entonación e o diálogo para lograr transmitir moito máis con cada verba.

-Colaboraron en modo cooperativo para deseñar o guión de cadanseu programa.

-Incluíron nestes, humor con chistes, desafíos mediante adiviñanzas, sabedoría popular a través de refráns e antigos proverbios. 

Sairán daquí os presentadores do mañá? Tentarémolo, por esforzo e ilusión que non sexa!

Día de reivindiacións!