Pandereiras do Camballón poñen voz a Dorinda de Duro

 Que grandes as Pandereteiras do Camballón, que quixeron homenaxear a Dorinda de Duro, grazas por preparar en pouco tempo este merecido acto, ataviadas co traxe tradicional de gala ou de cotío: Antía, Cristina, Martina, Sheila, Aldara, Sabela, Lucía e Iria.

O acto foi presentado por Antia, neta da Señora Dorinda de Duro, veciña de Santo Tomé de Insua en Vila de Cruces

Cantareiras 

Leer más publicaciones en Calaméo

A activade consistíu en cantarlles ao alumnado do centro tres pezas: un maneo, unha muiñera e un pasodoble.

Cantareira da terra, voz de Santo Tomé de Insua: hoxe a voz de Dorinda de Duro soa no Camballón.

Hoxe conmemoramos o día das cantareiras, mulleres que ao longo dos séculos, mantiveron a nosa lingua viva a través das súas coplas e melodías. Fixeron da lírica popular galega un dos maiores patrimonios culturais que posuimos. A historia das cantareiras vai máis aló da súa arte: é a historia

dunha loita por preversar a nosa identidade e a nosa lingua cando todo parecía ameazado polo avance de novos tempos e a novas formas de comunicar. Adolfina e Rosa Casás, Eva Castiñeira e as Pandereteiras de Mens escribiron algúns capitulos da tradición musical galega… nomes recollidos por Dorothé Schubart no Cancioneiro popular galego, unha das obras máis importantes para a recuperación da nosa música tradicional. Nesa obra non se recolle a Dorinda de Duro, a nosa homenaxeada. Nada no lugar de Souto en Santo Tomé de Insua. A día de hoxe, Dorinda canta o que o pobo sentía, coas máns na pandereta e o corazón na aldea.

Xeneración a xeneración foron transmitindo coplas que foron e son recollidas por moitas persoas que continuan gardando ese patrinomio inmaterial que son os cancioneiros. 

Cantaban nas palleiras, as noites, a luz do candil, xuntábase as persoas do lugar e para pasar as noites de inverno botaban unhas pezas. Tamén cando se facías os traballos do campo botar o trigo, segalo, facer
os mollos… botar e recoller as patacas, labrar o millo, apañar as espigas e debullalas….

Na nosa biblioteca menos estes días unhas exposición de libros escritos, onde podedes ver algunhas desas coplas que fan alusión a versos temas como: o amor, a xente, o gando,a política, o contrabando, os lugares, os santos,as romerías, os curas... entre outros.

Cantareiras

Leer más publicaciones en Calaméo

"Dorinda cantaba o que o pobo sentía: hoxe cantamos por ela."

"Cantareira da terra, voz de Santomé de Insua: hoxe a voz de Dorinda de Duro soa no Camballón,  as Letras soan a ela ." Grazas Dorinda por transmitirnos o que vostede aprendeu.

E temos sorpresa!!

De Santo Tomé de Insua para o mundo: A forza de Dorinda de Duro nas letras

 

Maña, imos conmemorar no Camballón as Letras Galegas, unhas letras moi especiais por adicarllas aos traballos e á figura das cantareiras, mulleres que mantiveron a nosa lingua viva a través das súas coplas e melodías, facendo da lírica popular  galega un dos maiores patrimonios culturais que posuímos. Unha loita por que a nosa identidade e a nosa lingua, cando todo parecía ameazado polos avances de novos tempos e novas formas de comunicar, segue viva.

A Real Academia Galega elixíu as seis mulleres protagonista, pero o IES Marco do Camballón, ten a súa propia, unha cruceña, como moitas outras que descoñecemos porque xa non están ou non demos sabido delas. 

Dorinda de Duro é a nosa homenaxeada, nada en Souto, parroquia de Santo Tomé de Insua, é un referente para nós e para a nosa lingua. Grazas Dorinda pola súa presenza e a forza que coa súa música permite ter hoxe un patrimonio vivo.